5 VRAGEN AAN...
Als freelance eindredacteur heb ik de afgelopen negentien jaar voor Lucas Onderwijs het personeelsblad LeerKracht en de online opvolger lucasleerkracht.nl gemaakt. In die jaren heb ik vrijwel alle scholen eens of vaker bezocht. Ik heb genoten van al die bezoeken en van de trots en openheid waarmee ik alle verhalen te horen kreeg. Ik heb een aantal artikelen gekozen uit de afgelopen negentien jaar waar ik nog eens op wil terugblikken.
Oktober 2019
Annemarie Breeve, eindredacteur
Hoe zou het met ze gaan?
Ik merk bij het bladeren door oude nummers dat ik vooral heel nieuwsgierig ben hoe het nu met sommige mensen gaat die ik heb gesproken of wiens verhalen ik heb geredigeerd. De tienermoeder die met hulp van school, ouders en maatschappelijk werk toch haar opleiding wil afmaken. De leerling die een oorlog was ontvlucht en keihard zijn best deed om op zijn eigen niveau de middelbare school af te maken. De directeur die met pensioen ging en van de ene op de andere dag zijn levenswerk moest loslaten. Waar zijn ze? Wat doen ze? Die persoonlijke interviews laten op een prachtige manier zien wat onderwijs kan betekenen in het leven van mensen, en hoe onderwijzers alles uit de kast halen om leerlingen verder te helpen.
De 'Hoe is het om...' verhalen
We maakten een hele serie verhalen over de beleving van de leerkracht. Hoe is het om je eigen kind in de klas te hebben? Hoe is het als een leerling uit je klas overlijdt? Het waren bijzondere verhalen, die laten zien wat er in een klas allemaal gebeurt en wat dat betekent voor de leraar. Ik denk dat juist nu deze verhalen kunnen bijdragen aan een beter imago van het vak.
Brand op de Wereldwijzer
Regelmatig lees je het wel in de krant, er is een basisschool afgebrand. Dat vind je natuurlijk erg. Maar wat het betekent voor de school, de leerlingen, de medewerkers? Hoe zij ervaren wat er is gebeurd met hun plek, dat vat een nieuwsbericht niet. In dit artikel vertelde de directeur van de Wereldwijzer heel open over de brand en de gevolgen ervan. Die openheid naar buiten toe heeft het onderwijs nodig. De neiging bij problemen op school, is de deuren dicht en het binnen de school oplossen. Maar de mini-gemeenschap die een school is, moet verbinding blijven maken met de buitenwereld. Dit soort verhalen draagt daaraan bij.
De School
In 2014 bezocht ik voor het eerst De School in Zandvoort en was meteen enthousiast over het concept. Ik heb enorm veel bewondering voor mensen die echt anders kunnen kijken naar dingen en al het bestaande durven loslaten om iets nieuws te maken. Dat zag ik in Zandvoort. Dat Lucas Onderwijs deze school onder haar hoede nam, vond ik stoer en passend bij de organisatie.
Passie en betrokkenheid
Voor nummer 5 werd het lastig kiezen. Scrollend, bladerend... Wat me zo opvalt, is de gedrevenheid, de betrokkenheid. Soms vanuit het vakgebied, pure passie voor schei- en natuurkunde en dat willen overbrengen op leerlingen, zoals op de Populier. Of juist een gedrevenheid om die kwetsbare leerling in het speciaal onderwijs of het praktijkonderwijs verder te helpen. Lucas Onderwijs is enorm divers, in onderwijssoorten, schooltypen, achtergronden van leerlingen, leraren en scholen. De grote overeenkomst is die passie en betrokkenheid. Mijn afscheidstip: maak dat zichtbaar naar buiten toe. Laat als onderwijs zien wat je waard bent!

Tekst Annemarie Breeve
Fotografie Fermont fotografie
EERDERE
5
VRAGEN AAN...