Column COLLEGE VAN BESTUUR
Oktober 2019
Andere tijden
Het pand van SCO Lucas aan de Ridder Snouckaertlaan in Voorburg bood een troosteloze aanblik eind jaren 90 van de vorige eeuw. De vaalwitte boeiborden waren beschadigd en vuil. Het onkruid stond zeker zeventig centimeter hoog. Met enige moeite parkeerde ik mijn vijfdehands autootje op de krappe en volle parkeerplaats. Marjan van Rijn, nu werkzaam op De Bras, werkte toen op ‘De Ridder’, zoals het stichtingskantoor onder directeuren bekend stond. Op de voor haar kenmerkende opgewekte manier werd ik welkom geheten: “Koffie?” “Lekker", reageerde ik. Enkele andere directeuren lachten: “Drink nou maar eerst, voordat je dat zegt.”

Als voorloper van de huidige kenniskringen, waren er commissies. In het Basisoverleg, de voorloper van het huidige directieoverleg primair onderwijs, was besloten dat een nieuwe commissie zich zou buigen over onderwijsmarketing, een populair onderwerp in die tijd. Uit mijn tas viste ik twee boeken over onderwijsmarketing die ik tijdens mijn studie onderwijskunde had gelezen. Die middag werd fel gediscussieerd over de vraag of onderwijs zich überhaupt bezig moest houden met marketing. De aanwezigen werden het niet snel eens over het doel en de primaire opdracht van deze nieuwe commissie.

Op één punt kwam wel overeenstemming: de communicatie binnen de organisatie kon sterk worden verbeterd. Het idee ontstond om een tijdschrift voor alle medewerkers te maken. Het was de tijd dat bij elke directeur het blad ‘Uitleg’ wekelijks in de bus viel, met het ‘Gele katern’ en een niet aflatende stroom van circulaires van het ministerie van Onderwijs. Dát moest het zeker niet worden. We wilden juist een tijdschrift van en voor leraren en directies, met een accent op wat ons bond: goed onderwijs! Het moest de kracht van het onderwijs uitstralen. Over de titel van het nieuwe personeelsblad werden we het dan ook snel eens: LeerKracht.

Uit de marketingcommissie werd de redactie geboren van het nieuwe medewerkerstijdschrift. Avonden werd er vergaderd, de inhoud bepaald, interviews afgenomen, artikelen geschreven, foto’s genomen. In het begin werd het blad in eigen beheer uitgegeven en via de scholen verspreid. Dit allemaal tegen zo laag mogelijke kosten. Daarna volgde een professionaliseringsslag met een tekstschrijver, redacteur, vormgever en drukker. Vanaf dat moment werd het personeelsblad bij alle medewerkers thuisbezorgd.
Nu, ruim twintig jaar later, is het besluit genomen om te stoppen met de - inmiddels - digitale versie van LeerKracht. In deze laatste editie van LeerKracht wordt teruggeblikt op interessante of opmerkelijke artikelen uit ons medewerkersmagazine. Graag wil ik al diegenen bedanken die zich de afgelopen decennia hebben ingezet voor het schrijven van artikelen en columns, het houden van interviews en het maken van foto’s. Mede dankzij jullie konden ruim vierduizend medewerkers kennis nemen van wat er op het gebied van onderwijs allemaal gebeurt binnen Lucas Onderwijs, werd kennis gedeeld en werden meningen verkondigd.

Met het einde van LeerKracht komt een einde aan ons webzine, maar zeker niet aan het belang van interne communicatie. Integendeel! We beschikken inmiddels over veel meer manieren om kennis te delen en medewerkers bij de organisatie te betrekken. De komende tijd willen we sneller, intensiever en eigentijdser kennis delen, meningen aanscherpen en laten zien hoe goed onderwijs veel verschillende vormen kent. Dat zullen we zowel via digitale kanalen doen, zoals ons vernieuwde intranet en LinkedIn en via bijeenkomsten van bijvoorbeeld de Lucas Academie en persoonlijke ontmoetingen. De middelen veranderen, maar de essentie waaraan wij samen werken niet: het best denkbare onderwijs verzorgen! 



Ewald van Vliet is per 1 januari 2014 voorzitter van het College van Bestuur van Lucas Onderwijs. Hiervoor was hij burgemeester van de gemeente Lansingerland. Ewald van Vliet werkte eerder al tien jaar voor Lucas Onderwijs.
EERDERE COLUMNS