COLLEGA COLUMN
Juli 2018
Een mooi vak maar een rot beroep!
'Liever van boven wijzer dan onderwijzer!', hoor je op verjaardagen. 'Docenten, je verdient slechts twee centen', verneem je van je goedbetaalde buurman met leasewagen. 'Veel vakantie en maar klagen', beluister je in de supermarkt, waar men bij de kassa wel instemmend knikt op jouw reactie: 'Je wilt vast wel de vakanties ruilen, maar dan niet die pubers erbij'.

Ver in onze vorige eeuw hadden de beroepen dokter, dominee en onderwijzer (docent) aanzien: op verjaardagen, door de buren en bij de slager nam men bijna de hoed en de muts voor de drie D's af. Niet geheel toevallig ook een tijd dat zowel patiënten als kerkgangers en ouders de deskundigheid van de hier genoemde professionals respecteerden. 'Als de meester het zegt, dan zal het wel waar zijn.'

Door het grote aantal vrouwen dat in deeltijd in het onderwijs werkt, is het beeld ontstaan dat het beroep meer een hobby is die je er bij doet, naast het echte vak van je fulltime werkende man. Op de pabo zitten nauwelijks nog jongemannen, wat bovenstaande beeldvorming alleen maar versterkt. Het is net als werken in de tomaten: je werkt je rot voor een paar centen om tegen je vrienden te zeggen dat je agrariër bent.

Opvoeden is een vak. Ouders hebben er niet voor geleerd, leraren wel. Het een noch het ander is een garantie voor succes. Van werkers in het onderwijs wordt verwacht dat zij hun vak verstaan en kinderen en pubers meenemen op hun weg naar een volgende levensfase, op basis van 'Zal ik een stukje met je meelopen?' Met je klas in een lokaal dagelijks bezig zijn je vak te verstaan, waardoor die gasten later hun petje voor je zullen afnemen!

Een goede docent is in staat zijn of haar vak te geven op basis van een juiste verhouding tussen kennis van zaken, rechtvaardigheidsgevoel en relativeringsvermogen (humor).  Met alleen kennisoverdracht is het saai. Met alleen rechtvaardig handelen, blijk je een softie uit de seventies. Met enkel humor wordt het binnen de kortste keren een bende.  Het is toch geweldig dat je voor een paar rotcenten, met veel te veel vakantie en gehinderd door administratieve rompslomp en klagende ouders jouw leerlingen jouw vak mag laten vullen: met hoofd, hart en handen. Met het eerste zijn ze tenslotte toch van boven wijzer geworden!



Cor Verbree (1957) is docent Nederlands op ISW Vakcollege Hoge Woerd in Naaldwijk.
EERDERE COLUMNS