COLLEGA COLUMN
Mei 2018
Is dit nu later?
In het virtuele klaslokaal zijn dertig leerlingen - want ook nu moet er weer worden bezuinigd - thuis aan het werk op hun iPads 2020. Zij worden geobserveerd door hun docent die ook thuis - in de virtuele docentenkamer - als hulplijn voor individuele begeleiding fungeert. Alle lessen staan in Netflix, zodat voor de een het schoolleven als een film voorbij trekt en voor de ander het een aaneenschakeling is van kortlopende series met het laatste seizoen als herkansing van het eindexamen. De diploma's kunnen worden gedownload en de attenties van dankbare ouders komen per drone of worden driedimensionaal geprint.

Zou vijfentwintig jaar geleden bovenstaand tafereel als resultaat van toekomstgericht onderwijs zijn gezien? Ik denk net zo min als dat rond de laatste eeuwwisseling docenten hun leerlingen konden voorbereiden op een leven zonder sociale media of het gebruik van ICT in hun baan. 
Wat de toekomst brengt, weten we niet. Ondertussen hebben we wel aardig door dat we onze jeugd proberen op te leiden voor beroepen die we zelf nog niet eens kennen.  
Maar wat is wijsheid?

'Is dit nu later?', bezingt Stef Bos de staat van het onderwijs, waarbij pubers van toen terugkijken op school. Wat heb ik nu eigenlijk geleerd? Wat heb ik aan die overdosis kennis ooit gehad? Hoe ben ik in godsnaam ooit in dit beroep terechtgekomen?  'En de meesten zijn geworden wat ze toen niet wilden zijn.'

Kennis, vaardigheden en competenties alleen voldoen allang niet meer. Volg je hart, steek je handen uit je mouwen en houd je hoofd erbij. Luuk van Schie, nu zestien jaar, trok zijn eigen plan. Op het  Vakcollege ISW vond hij zijn toekomstgericht onderwijs. Hij volgde lassen als extra vak en is nu Nederlands kampioen lassen. Achteraf, met de kennis van nu, was de aloude vroegere ambachtsschool al een voorbode van het onderwijs van de toekomst!


Stef Bos - Is dit nu later?
We speelden ooit verstoppertje,
in de pauze op het plein,
we hadden grote dromen,
want we waren toen nog klein,
de ene werd een voetballer,
de ander werd een held,
we geloofden in de toekomst,
want de meester had verteld,
jullie kunnen alles worden,
als je maar je huiswerk kent,
maar je moet geduldig wachten,
tot je later groter bent.

Is dit nu later?
Is dit nu later?
Als je groot bent,
een diploma vol met leugens,
waarin staat dat je volwassen bent,
is dit nou later?
Is dit nou later?
Als je groot bent,
ik snap geen donder van het leven,
ik weet nog steeds niet wie ik ben,
is dit nu later?

We spelen nog verstoppertje,
maar niet meer op het plein,
en de meesten zijn geworden,
wat ze toen niet wilden zijn,
we zijn allemaal volwassen,
wie niet weg is, is gezien,
en ik zou die hele chaos,
nu toch helder moeten zien,
maar ik zie geen hand voor ogen,
en het donker maakt me bang,
mama, mama, kan het licht aan op de gang?

Is dit nu later?
Is dit nu later?
Als je groot bent,
een diploma vol met leugens,
waarop staat dat je de waarheid kent,
is dit nu later?
Is dit nu later?
Als je groot bent,
ik snap geen donder van het leven,
ik weet nog steeds niet wie ik ben,
is dit nu later?

Is dit nu later?
Ik snap geen donder van het leven,
ik weet nog steeds niet wie ik ben.
Is dit nu later?



Cor Verbree (1957) is docent Nederlands op ISW Vakcollege Hoge Woerd in Naaldwijk.
EERDERE COLUMNS